[ پَرسه های اُبالی]

خسته م از همه چیز و همه و کس و راه نجات فقط فراره و این فرار هم گرون.

تنهام و متنفرم از این تنهایی و خستگی که تنهایی رو دوشام حملش میکنم. و لعنت به زندگی.