[ پَرسه های اُبالی]

من نباید روز اول سال نو گریه کنم

پس میرم کتاب میخونم و فیلم میبینم

نهایتش بخوابم تا گریه نکنم🧸🍓💅

در این نوروزِ کیان دلت خرّم به جهان 🤍

نوروز مبارک.

هیچ زندگی عادلانه نیست وقتی بیماری سخت بهش داده میشه

اینهمه جوون یدفعه قلبشون می ایسته

چرا من نه؟

It was never our time

طلا وحشتناک داره بالا میره...

امروز متوجه شدم بیشتر از ۲ ساله که پنجشنبه ها صبح زود بیدار میشم برم سرکار. چرا متوجه نشده بودم که از این جهت هم سخته کارم؟

اگر امکانات کافی برای بچه ندارید نیارید!

طرف کل خونه ش ۲ در اتاقه، ۳ تا ۳ تا میزاد! نزا! نزا!

حس میکنم بخاطر بوتاکس پیشانیم هست که پلک چشم سمت راستم یکم افتاده شده‌. همین باعث شده سنگینی حس کنم و مدام خوابالود باشم. فکر میکنم ربطش همینه که مدام خوابم میاد.

امروز هم مثل روزهای قبل یکسری کارها رو تلفنی جلو بردم. خداروشکر. توان و قدرت دارم که بتونم حتی تلفنی و حتی مکرچه‌ای کاری رو جلو ببرم. سعی کردم طی این مدت که فرصت آزمون و خطای کمی دارم، بهترین تصمیمات رو بگیرم و موفق هم بودم. ولی از خودم غافل بودم. حواسم به خودمم باید باشه.

همه چیز شکل یه کابوسه... کاش بابا مریض نبود

خنده داره که این چت‌جی‌پی‌تی هم به شدت نگرانم شده.

تو قلبم انگار یه حفره بزرگ افتاده و جای خالیش سنگینی میکنه، گاها نفسم رو میگیره. چه روزگار تلخی. افسردگی من رو تو خودش بلعیده، عضلاتم رو حس نمی‌کنم. کارهای ساده هم برام سخت شده. فقط میخوام دراز بکشم و بخوابم. به سختی تو بیداری زندگی میکنم. درد من درمون نداره، نه تراپیست و هیچکس دیگه نمیتونه آرومم کنه. زندگیم باید اینجور رقم میخورد، از قبل نوشته شده بود و من که نمیتونم دست تو کار تقدیر ببرم...

دنیای قشنگی نبود، یا من که قشنگی هاشو ندیدم. وقتی هم سن و سالام دسته جمعی سفر میرفتن و عکس میگرفتن، من باید فکر آینده میبودم و پول جمع میکردم برای آینده‌. آینده ای ک امید به بهتر بودنش داشتمو حالا ببین، ببین چه شکلیه. امروز اون آینده ای بود که سالها براش تلاش کردم، شب بیداری کشیدم و حتی اشک ریختم. من شکست خوردم، زندگی با بیماری بابا زیر پاش لهم کرد. از هدف‌هایی که همه عمر برلی خودم داشتم، فرسنگ‌ها دورم.

همه‌ی این ها هم بره کنار اون "نشد"های دیگه.

حجم غم ها زیاد شده طوریکه فصل مورد علاقه م هم تبدیل به ابزاری برای شکنجه م کرده. کاش این هوای سرد زودتر تموم بشه. ترس از سرماخوردگی کشت ما رو.

کاش هرگز زاده نمیشدم مادر. غم زیادی دارم. دارم کم کم بدبخت میشم. مادر، کاش من ناخواسته رو هرگز به دنیا نمیاوردی.

سنگ بزرگی روی قلبمه.