[ پَرسه های اُبالی]

به لقمه گاز زده نان و پنیرش نگاه می‌کنم. ذرات خرد شده و ریز پیازچه را روی نان می‌بینم. به نحوه گاز زدنش دقت می‌کنم. همه کار‌های روزمره عادی را برایم قشنگ می‌کند.