[ پَرسه های اُبالی]

راستش همیشه بد‌تر هم هست. همیشه وحشتناک‌تر هم هست.

Chill کن babe، لذت ببر از همین چند صباح پیش رو. وا بده، نترس از خودت بودن. نترس از کم و ناکافی بودن. عاقبت همه خاکه. یه سنگ قبر که معلوم نیست نصیبت بشه تو این دنیای کثافت یا نه و اگر سنگ قبری هم داشته باشی پولش رو کی میده. 

دست بکش از خواستن پرفکت بودن. رها کن. اگر می‌تونی رهاکن و زندگی کن،هر چند تو این قفسی که خودت بهش شدت دادی سخته رهایی، ولی رها باش. 

الویت بچین، برا هر روزت، بعد برا هر فصل و هر سالت. ول کن آدما رو. اونا هم اکثرشون تو ذهنشون به فکر بقیه راجع به خودشون فکر می‌کنن. کسی حواسش زیاد به تو نیست. وا بده و خودت باش. خودت رو پیدا کن و از خودت بودن لذت ببر.