[ پَرسه های اُبالی]

به انضمام مقادیری فراوان غر!

[ پَرسه های اُبالی]

قدر 9 سال بغض و شکایت دارم ازت خدا. خودت تک تکشو میدونی. الانم داری لابد با یه لبخند مهربون گنده نگام میکنی و فکر میکنی چون از آینده خبر ندارم انقدر دلگیرم. ولی خدا، کدوم آینده که این همه ساله دویدم و نشد؟ بازم شکرت. بازم شکر.

پنجشنبه یکم خرداد ۱۳۹۹
23:14
درحال بارگذاری..