[ پَرسه های اُبالی]

حقیقتش من تو نقطه امن زندگیم دائما غمگینم. پیش تقریبا 99 درصد افراد چیزی به روی خودم نمیارم و کافیه چیز کوچیکی ببینم تا بچسبم بهش برای فراموشی و شاد بودن. اما مگه میشه چیزیو فراموش کرد؟ مثل بومرنگ دوباره برمیگرده سمتت.

حالا چرا اینا رو میگم؟ چون درجه غمگین بودنم به قدری زیاد شده که از هرچیز کوچیکی ناراحت میشم و قلبم عمیقا تیر میکشه. از غمگین بودنم که خطرناک تر شده و روحیه م رو ضعیف کرده ناراضی م.