[ پَرسه های اُبالی]

به انضمام مقادیری فراوان غر!

[ پَرسه های اُبالی]

منو رها کن.

از دست خودم

از چنگال جامعه

از دست خدا شاید... رهام کن. بذار معلق باشم... خسته م از انسان بودن و درک کردن... بذار یه مولکول اطراف زحل باشم تو فضا... بیرون ببر منو از جاذبه تخماتیک زمین... معافم کن از روز و شب تخمی تر.... 

سه شنبه هشتم بهمن ۱۳۹۸
1:38
درحال بارگذاری..