[ پَرسه های اُبالی]

زنگ زدم به مسئول شعبه اون یکی شهر که توش کار می‌کنم، کارش سر یه موضوعی تقریبا پیشم گیر بود و میخواستم بهانه‌ای بشه برای زنگ زدن و سرک کشیدن به برنامه این ترمم. از شانس خوبم هم ورنداشت و این طفلی هم انقد سرش شلوغ و درگیره که مطمئنم یادش میره زنگ بزنه بهم. این هم از اوناس که خیلی خوبه و همه هم تعریفش رو میکنن ولی گیر آدمای لاشی میوفته و به طرز عجیبی تو کار تحت فشاره.

خلاصه که امیدم برای بیمه کامل شدن به این بنده خداست. ریدم سردر مرکز خودمون واقعا با اون منشی کیری تخماتیکش.