[ پَرسه های اُبالی]

بعد ماه‌ها از سر تنهایی و بگا یی و سر رفتن حوصله ک.یری اومدم اینجا

یکی نیس بگه آخه بچه خوشگل اینستاکوفتی رو نصب کن حوصله ت سر نره ولی آخه میدونید؟ اینستا و شوآف نگا ییدم :)

توییترم خوبه ولی حال نصب کردنشو ندارم

کک پر نمیزنه اینجا ولی یه سلام بکنم ببینم چقدر اکو میشه 

سلااااااام

من هنوز زنده‌م

امیدوارم خواننده‌های اینجا هم از کرونا جون سالم به در برده باشن

یادش به خیر چه دورانی بود بلاگفا، حیف حیف ک.یری شد. حیف!

از همه عالم و آدم متنفرم اما وبلاگ اصلا یه سیاره دیگه س، دوسش دارم و خب مثل هرچیز دیگه‌ای که دوسش داشتم اون هم تو یه مدت کوتاه به فاک رفت و به هرچی عادت کنم به کوفتی شدن این فضا عادت نمی کنم. 

نیومدم اینجا که شروع کنم کسشر نویسی، حوصله م سر رفته بود. همین. ولی همچنان میخونمتون. همیشه میخونمتون.

حتی عارم میاد از پست کردن این پست، به دو دلیل:

۱. اینکه شیرازی هیچ تلاشی برای ارتقا اینجا نکرد و اخرین بار با چه نارضایتی رفتم و دیگه برنمیگردم به روال سابق، هرگز!

۲. احتمالا بعد این پست منتظر کامنتای بچه های سابق میمونم که خب از انتظار خصوصا نوع بی حاصلش متنفرم

یاد حسین، مهدیه، اون دختره که پشت کنکور بود و رفیق مهدیه بود و اسمش رو حتی یادم نمیاد، اون دختره که سال کنکور دوس پسرش تصادف کرد فوت کرد و مجدد اسمشو یادم نمیاد، محمدرضا که پرستار بود، عالمه که روشنفکر بود(اینو دارم هنوز تو دایره دوستام استثنائا :))، ناموسا خیلی دارم زور میزنم اسمها یادم بیاد خیلی سخته فضای وبلاگ رو یادمه ولی اسم نویسنده رو نه! خلاصه که ریدم با این حافظه‌م! پیر شدیم اقا پیر شدیم. خیلیا بودن ولی که اسمشون یادم نمیاد. حتی دو نفر بود اهل رشت بودن از طریق همین وبلاگ ازدواج کرده بودن گوگولیا. کسی هم منو یادشه یعنی؟ قبلا ها میشد که بی سرو صدا با اسمهای قشنگ لینکم می‌کردن. کسی هست هنوزم گهگاهی براش سوال باشه اون دختر ک.سخله الان در چه حاله؟ همون طوری که من بعضی وقتها از همه تون یاد می کنم؟؟ من حتی اون پسر دهه هشتادی رو یادمه که یواشکی و عاشقانه برای دوست دخترش می نوشت و سختی‌های لانگ دیستنس رو به جون میخرید واسه یه لبخند دوست دخترش. حتی یبارم دختره بهش خیانت کرده بود اون روز انقد حالش بد بود به من غریبه پیام داده بود اما خب چون فضای وبلاگ بود من دیر دیده بودم و بعدش حالش بهتر بود و گویا دوباره بهم برگشته بودن. حقیقتا به دختره خیلی حسودیم میشه که چقدررر یکی با همه ک.سکش بازیاش دوسش داره. کم پیش میاد از این چیزا.

مراقب خودتون باشید همچنان، هرچند زنده بودن همچین آش دهن سوزی نیست که تلاش کنیم زنده بمونیم و زندگی کنیم ولی خب من کلی آرزوی خوب براتون کردم و کلی نور روونه روزهای آینده زندگیتون کردم، شاید معجزه جوونه زد.

یه کوچولو بعدا نوشت: قبلا یه برچسب داشتم تحت عنوان"قانون"، نمیدونم این قانون شماره چندم میشه ولی می نویسم، اینو برای خودم می نویسم نه برای شما چون قصد نصیحت ندارم.

هیچوقت به هیچکس فرصت دوباره نده! 

باز هم بعدا نوشت:

آقا پشمام! پشمام! رفتم آمارگیر وبلاگم، دیدم چهارپنج تا بازدید طی همین چند روز اخیر از این وبلاگ داشتم. بی سروصدا لینکم کرده"نسترن قسنگ"

http://dentistnevisande.blogfa.com/

اقا من مُردم، مُردم و هرگز ادم سابق نمیشم🍀😭 من که دیگه نمینویسم چرا پاکم نکرده چرا لینکم کرده😭♥️