[ پَرسه های اُبالی]

به انضمام مقادیری فراوان غر!

[ پَرسه های اُبالی]

از اون روزهاست که هر رفتار غیرقابل تحمل کوچیکی میتونه باعث شه از کوره در برم! از زن همسایه نفهم که کله صبح همه ساختمونو بیدار میکنه و کون لق مادرخراب و خود نطفه حرومش جنده پدر، از شاگردی که سرخود گروه میزنه دقیقا همون کلاسی که بدترین خانواده رو داره!

ریدم تو این زندگی و مملکت

یکشنبه سی ام دی ۱۴۰۳
11:9
درحال بارگذاری..