[ پَرسه های اُبالی]

من همیشه اونی بودم که انتخاب دوم، سوم یا چهارم و هزارم بودم. خیلی کمرنگ و نامرئیم همه جا. خوبی‌هام دیده نمیشه. تلاش‌هام نتیجه داده نمیشه. زود فراموش میشم. درنهایت هم کارا و ایده های خوبم به اسم دیگری تموم میشه.