[ پَرسه های اُبالی]

امروز بی دغدغه ترین آدم کره زمین بودم واسه دل خودم لش کرده بودم

دیدم گوشیم زنگ خورد شماره ناشناس بود. جواب دادم دیدم مادر شاگردمه. میگه پوستت چربه و منفذ باز داره و از این کسشرا. خب کیری به تو چه آخه. همه زنگ میزنن شمارتو از فلان جا گرفتیم برای امر خیر مند ببین کی زنگ میزه آخه. بدبختم من‌. آخه شغال، کاری ندارم تو پوستت خرابه خودش، من پوستم مختلطه نه چرب پروفسور. گفت چه محصولاتی استفاده میکنی، گفتم پروداکت هایی که دکترم بهم میده و درماتی هستن. اینو گفتم که کیر شه جمع کنه بره. بعد دو دیقه هم گفتم باهاتون تماس میگیرم روز خوبی داشته باشید که گورشو از پشت تلفن گم کنه. عصر جمعه ای بیکارین واقعا؟؟؟؟ خودم از نواقص پوستم آگاهم. پوستمم چرب نیست و منفذ باز هم ندارم.

بعدشم که پی ام از همکلاسی گاااااوم داشتم که سلام برا امتحانا خوندی؟

خب به تو چه شتر. نه. نخوندم. داشتم استراحت میکردم اون ۴ سال ریخت نحستونو دیدن و تحمل کردنتون به گای روانیم نده که ریدی توش. اه اه اه.

حرو‌مزاده‌ها