[ پَرسه های اُبالی]

دریای شمال خیلی غمگینه

مثل یه نهنگ تیره و خاکستری می مونه که از فرط غم خودشو به صخره ها می کوبه

حزن تو سکوت ترکیب شده با صدای موج ها هر شنونده ای رو غرق می کنه تو غم و غصه هاش.