[ پَرسه های اُبالی]

ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ!
نگاه ﮐﻦ ﺑﻪ ﺑﺴﺘﺮ ﺭﮔﺎﻥ ﻣﻦ، 
ﺑﺒﯿﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻮﺝ ﻣﯽ‌ﺯﻧﺪ ﻏﻤﺖ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻥ، ﭼﻮ ﮔﯿﺴﻮﺍﻥ ﺑﺎﻓﺘﻪ،
ﻣﺮﺍ ﻣﯿﺎﻥِ ﺟﻨﮕﻞِ ﺑﻠﻮﺭِ ﺩﺳﺖﻫﺎﯼِ ﺧﻮﺩ
ﭘﻨﺎﻩ ﺩﻩ،
ﺑﻪ ﺯﻫﺮِ ﻣﺮﮔﺒﺎﺭ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﻟﺘﯿﺎﻡ ﺩﻩ،
ﻣﺮﺍ، ﻣﺮﺍ، ﺑِﮑﺶ، ﺑُﮑﺶ؛
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻩ...

- نصرت رحمانی